Een grammofoonplatenfabriek in Laren

Een grammofoonplatenfabriek in Laren? Ik kon het bijna niet geloven, maar toch las ik het goed. In een pand aan het Oosterend 8a, waar Cor Meijer zijn wasserij begon voordat hij aan de Kloosterweg Wasserij ‘Erica’ voortzette en waar Gijs Koster zijn wasserij ‘De Aronskelk’ begon en later voortzette aan het Paadje, was jaren daarvoor een grammofoonplatenfabriek. 

Dit artikel is afkomstig uit Kwartaalbericht 170 [2024-4]. Leden van de Historische Kring Laren ontvangen het kleurrijke glossy magazine 4 keer per jaar. U kunt hier lid worden. Losse nummers zijn à € 9,50 per stuk in de Lindenhoeve en bij Bruna en de Larense boekhandel te koop, zolang de voorraad strekt.

Tekst: Bep (G.L.) De Boer

We hebben het over 1937. In die tijd kwamen radioberichten en muziek uit Hilversum en in Huizen stonden de Phohizenders die uitzonden naar o.a. Nederlandsch-Indië. En dan ook nog een platenfabriek in Laren. Het was tot die tijd de enige platenfabriek in Nederland die geheel haar eigen opnamen in de handel bracht. De heer Saan, de directeur van de fabriek, was bereid om het één en ander te vertellen aan een journalist van het Gooisch Weekblad en te laten zien wat er zoal nodig is om een grammofoonplaat te maken. Hij toonde o.a. een ingewikkeld apparaat dat de hele eerste verdieping van de fabriek in beslag nam, waaruit bleek dat de heer Saan vruchtbaar had voortgebouwd op de geniale uitvinding van Edison. 

Omdat de geluidsopnames een belangrijke rol speelden, geschiedden deze voor ensembles in de studio Dupont aan het Raboes, terwijl er ook een studio in Blaricum aanwezig was. 

De zorg was verder de juiste plaatsing van de microfoons, want trillingen moesten voorkomen worden. 

En zo ging de rondgang door de fabriek verder langs allerlei technische uitleg. Ook werd verteld dat grammofoonplaten niet uit eboniet bestaan, maar uit schellakpreparaat. Aan het eind van de rondgang vertelde de heer Saan dat ze nu nog werkten voor de export, maar dat binnen korte tijd ook de Larense platen in de winkels in Nederland zouden liggen.

Op 4 juli 1941 wilde de directeur de zaak gaan uitbreiden, maar of de gemeente daar een vergunning voor heeft afgegeven is niet bekend. En of de fabriek nog lang heeft bestaan is ook niet bekend, we zaten toen tenslotte in oorlogstijd. 

Bronnen: Artikel uit Gooische Post, 3-10-1936; Gooisch Weekblad, 1937; Advertentie Gramofoonplatenfabriek, Laarder Courant de BEL, 23-2-1937.