Oorlogsbrief in boek
In aan de HKL geschonken boeken blijken af en toe kaarten of brieven te zijn achtergebleven. Dat was ook het geval met onderstaande brief van 16 januari 1945, kennelijk geschreven door Marijke Stokemans-van der Stok vanuit Laren aan mensen in oostelijk Nederland waar om voedsel was gevraagd. Bep de Boer zette de tekst van de handgeschreven brief om in onderstaande getypte tekst.
Dit artikel is afkomstig uit Kwartaalbericht 168 [2024-2]. Leden van de Historische Kring Laren ontvangen het kleurrijke glossy magazine 4 keer per jaar. U kunt hier lid worden. Losse nummers zijn à € 9,50 per stuk in de Lindenhoeve en bij Bruna en de Larense boekhandel te koop, zolang de voorraad strekt.
Laren 16 januari 1945
Zeer geachte mevrouw Schokkenkamp,
Al ben ik wat laat, wilde ik toch niet nalaten U nog eens dank te zeggen voor Uw vriendelijke ontvangst toen ik bij mijn terugtocht U de groeten kwam brengen van de familie Smit. Uw flesch met melk en roggebrood werd met gejuich door onze kleintjes begroet. Het was een feest weer thuis te zijn, na die moeilijke dagen.
Nu kom ik U lastig vallen met een vraag. Herinner ik mij goed dat U een pannetje op de kachel had staan met in te dampen stroop van suikerbieten. Wij kregen bieten en weten niet wat er mede te doen precies. Ik weet dat ik lastig ben, maar zoudt U de moeite willen nemen mij een bereidingsrecept te sturen? Bij voorbaat vast mijn dank.
Mijn vriendin en ik hebben weer een tocht naar Oost Nederland op ’t programma. Mochten we weer in de buurt komen, zou ik dan de melkflesch bij U mogen vullen? En, neemt U mijn brutaliteit als ’t U blieft niet kwalijk, maar als U hopelijk wat rogge, appelen of aardappelen te missen heeft om van andere levensmiddelen niet eens te spreken, denkt U dan om ons. We hebben er graag een lange tocht voor over en elke hoeveelheid is welkom, dat begrijpt U wel. Vooral ik trek er veel op uit, omdat ik tot nog toe toestemming heb van mijn dokter zoolang ik beloof alles kalm aan te doen en niet een paar maanden kan ’t niet meer. ‘k Voel me erg onbescheiden, nu ik mijn brief herlees, maar ik hoop van harte dat U het zult begrijpen en ’t me kan vergeven.
Krijgt U overigens goede berichten van Uw zoon in Amsterdam. Van hem weet U genoeg hoe of wij leven moeten en onze kinderen moeten voeden thans.
Thans rest mij nog U het beste te wensen voor 1945. Moge dit nieuwe jaar ons de rust en vrede brengen, die we allen zoo vurig verbeiden. God zegene U en Uw familie en behoede U.
Met de meeste hoogachting
Marijke Stokemans- van der Stok
Wilt U mijn excuses aanvaarden voor dit vreemde papier?
Oproep
Als iemand weet wie Marijke Stokemans was horen wij dat graag: info@historischekringlaren.nl.